هابل ناظر آخرین لحظات مرگ یک ستاره

[ad_1]

تاریخ : در تاریخ 08/02/2015 03:50:00 نویسنده: hessamvakil@gmail.com
هابل ناظر آخرین لحظات مرگ یک ستاره


لحضات آخر یک ستاره در حال مرگ توسط تلسکوپ فضایی هابل شکار شده است. تلاطم مرگبار این ستاره ممکن است آخرین لحظاتش در مقیاس کیهانی باشد، اما مرگ این ستاره با مقیاس­های ما هنوز کمی طولانی است؛ حدودا ده هزار سال.

 آشوب این ستاره در یک سحابی بسیار معروف با نام NGC 6565 به اوج خود رسیده است، ابری از گاز ستاره  که از لایه های بیرونی به فضای ستاره ای غلیظ وارد میشود. وقتی به اندازه کافی ماده خارج شد، روشنایی هسته ستاره در معرض دید قرار می­گیرد و اشعه ماورای بنفش تابیده شده به مواد پراکنده شده باعث برانگیختگی و تابش طیف­های متنوع و جذاب رنگ می­شود. یک نمونه بارز از این پدیده در سحابی حلقه (heic1310) دیده می­شود یک نمونه قابل توجه از این نوع. سحابی های سیاره نما حدود ده­هزار سال قبل از آغاز سرد و جمع شدن و تبدیل شدن به کوتوله سفیدT می­درخشند. وقتی این اتفاق می­افتد نور ستاره به شدت کم میشود و دیگر کازهای اطراف را تحریم نمیکند در این حالت گاز اطراف ستاره آن را احاطه می­کند و ستاره از نظر محو میشود


1394/05/11 03:50:00 ق.ظ

[ad_2]

لینک منبع

نقشه نام های جدید بر روی سرس

[ad_1]

تاریخ : در تاریخ 08/01/2015 03:36:00 نویسنده: مریم حاج حیدری
نقشه نام های جدید بر روی سرس


نقشه های رنگی جدید سیاره ریزنقش سرس کوه ­ها و دره­ های عمیق تاثیربرانگیزش را با نام های رسمی نشان می دهد. نقشه جدید سرس با داده هایی از فضاپیمای سپیده دم که از ماه مارس/فروردین گذشته به دور سیاره ریزنقش درگردش بوده است. در حالی که برخی از مکان ها با عناوینی چون “نقطه شماره یک” و “کوه هرمی شکل” نام گذاری شده بودند. درحال حاضر هرکدام دارای نام­های رسمی مثل دانتو، هائولانو، ازینا و همینظور اکاتور هستند. خانه­ا­ی از نقاط روش اسرارآمیز، که در آن به نظر می­رسد اکاتور با یک مه گازی پر شده است.

همه عوارض جدید با نام های الاهه های کشاورزی و رب­النوع های باستانی نامگذاری شده اند  و نام های جدید اخیرا توسط اتحادیه بین المللی نجوم تایید شده­اند. نام خود سرس از الاهه کشاورزی رمی می آید. نقشه توپوگرافی جدید سپیده دم از سرس چشم اندازهای گوناگونی از عوارض را نشان می دهد، به طوری که در باندترین تقاط به 15 کلومتر بیشتر از نقاط پست آن ارتفاع دارد. دره هایی که ما بر روی سرس پافتیم در خصوص عمق و قطر بسیار به آنچه بر دیون و تتیس دو قمر یخی زحل که از نظر اندازه و چگالی تقریبا مشابه اند، میبینیم مشابه است.یکی از اعضای علمی تیم سرس در یک جمله می­گوید:”ویژگی ها سازگاری زیادی با پوسته مملو از یخ سیارهک دارند” 

نویسنده: سید حسام وکیل


1394/05/10 03:36:00 ق.ظ

[ad_2]

لینک منبع

شفق فرازمینی

[ad_1]

تاریخ : در تاریخ 08/01/2015 01:47:00 نویسنده: hessamvakil@gmail.com
شفق فرازمینی


اجرام اسرارآمیزی که کتوله قهوه­ای نامیده می­شوند گاهی هم به نام ستارگان ناقص شناخته می­شوند. آنها کوچکتر از آن هستند که هیدروژن­های درون هسته آن همجوشی هسته­ای انجام دهند، کاری که همه ستارگان انجام می­دهند، اما در عین حال بزرگتر از آن هستند که به عنوان سیاره طبقه­بندی شوند. اما یک مطالعه جدید  در مجله نیچر نشان میدهد که آنها توانایی ایجاد نمایش شفق­قطبی قدرتمندی مشابه نوعی که در قطب های مغناطیسی زمین دیده شده است.

از متخصصین فنی آزمایشگاه پیشرانش جت و از نویسندگان این مقاله می­گوید: “یکی این جلوه جدیدی از فعالیت­های مغناطیسی برای این نوع از اجرام آسمانی است”.

در زمین شفق­های قطبی در هنگام ورود ذرات باردار از بادهای خورشیدی به سپر مغناطیسی زمین، ناحیه­ای که در آن میدان مغناطیسی زمین شتاب می­گیرد و ذرات را به سمت قطب می­فرستد، ایجاد می­شوند.  درنتیجه­­ی برخورد با گازهای جو تصویری براق و درخشنده در آسمان ایجاد می­کنند.

استادیار دانشگاه فناوری کالیفرنیا از تشکیل دهندگان تیم تحقیق می­گوید:”درست وقتی اکترون­ها چرخان به جو وارد می­شود، امواج رادیویی ایجاد می­کنند، و سپس هنگامی که جو را برانگیخته می­کنند، هیدروژن موجود در جو زمین و دیگر سیارات را طی فرایندی تحریک می­کنند.” و می­افزاید ما حالا می­دانیم که این رفتار شفق­قطبی­گون به تمام کوتوله­های قهوه­ای قابل تعمیم است.

کوتوله­های قهوه­ای معمولا سرد و کم­نور هستند.  اما شفق­های قطبیشان میلیون­ها بار قوی­تر از شفق­های زمینی است، و اگر ما بتوانیم به طریقی آن راببینیم تا میلیونها بار بزرگتر. به علاوه در حالی که سبز رنگ غالب شفق زمینی است، رنگ قرمز به دلیل محتوی هیدروژن بیشتر در شفق یک کوتوله قهوه­ای غالب است.

 

 


1394/05/10 01:47:00 ق.ظ

[ad_2]

لینک منبع